Οι φωτογραφίες του μήνα... (Φεβρουάριος)

Βίντεο για τα 100 χρόνια της πολεμικής αεροπορίας!

haf.grwww.­haf.­gr

Α-7 Corsair - Χαμηλή πτήση, λίγο πιο πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας!

Η αποθέωση της εναέριας μάχης: F-16 της Π.Α. στο Αιγαίο (βίντεο)

Ένα πραγματικά εντυπωσιακό βίντεο υψηλής ανάλυσης, από τα εντυπωσιακότερα που έχουν γυριστεί μέχρι σήμερα για τα ελληνικά "γεράκια", τα F-16 της Π.Α. δημοσιεύουμε, περισότερο ως φόρο τιμής στους ανθρώπους που έναντι "πινακίου φακής" (μέχρι τις αρχές του μήνα δεν τους είχε δοθεί ακόμα το ... χαρτζηλίκι που το κράτος του Μνημονίου αποκαλεί "δώρο Χριστουγέννων"), πολέμανε καθημερινά για να είμαστε εμείς ασφαλείς, τουλάχιστον από τον εξωτερικό εχθρό...

Κoρυφαία στιγμή στο βίντεο τα 9,2G που πιάνει το F-16, ενώ ξεχωρίζουν τα "roll" που κάνει ο χειριστής λίγα μέτρα πάνω από το έδαφος, τα απίστευτα loop και πάνω απ'όλα, όπως είπαμε, τα "G" που πιάνει.

Τα "G" που πρέπει να τα έχεις ζήσει για να καταλάβεις τι σημαίνει "G".

Προσέξτε το αεροσκάφος που τρέμει ολόκληρο ενώ χειριστής και μηχανή φτάνουν στα όριά τους στα 9,2G. Διακρίνονται επίσης και F-16 Advanced στις δοκιμές αποδοχής τους.


Kαλές πτήσεις και καλό κυνήγι παιδιά...

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Mirage F1

Το Dassault Mirage F1 είναι ένα μονοθέσιο μαχητικό και επιθετικό αεροσκάφος κατασκευασμένο από την Γαλλική Dassault Aviation. Κατασκευάσθηκαν συνολικά περισσότερα από 720 αεροσκάφη.

Η Dassault σχεδίασε το Mirage F1 για αντικατάσταση των Mirage III και Mirage 5. Αντίθετα από τους προκατόχους του, το Mirage F1 έχει την πτέρυγα τοποθετημένη ψηλά στην άτρακτο καθώς και συμβατικές ουραίες επιφάνειες. Παρόλο που διαθέτει παρόμοια πτερυγική επιφάνεια με το Mirage III, το F1 απέδειξε την ανωτερότητα του σε σχέση με τον προκάτοχο του. Μπορούσε να μεταφέρει μέχρι 40% περισσότερο καύσιμο, χρειαζόταν μικρότερο διάδρομο για να απογειωθεί, είχε μεγαλύτερη εμβέλεια σε αποστολές χαμηλού ύψους και ήταν ευκολότερο στο χειρισμό.

Το Mirage F1 εισήλθε σε υπηρεσία στην Γαλλική Αεροπορία το Μάιο του 1973. Προκειμένου να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της Γαλλικής αεροπορίας για ένα αναχαιτιστικό παντός καιρού το πρώτο Mirage F1C παραγωγής ήταν εξοπλισμένο με έναραντάρ Thomson-CSF Cyrano IV. Μεταγενέστερες εκδόσεις του Cyrano IV-1 προσέφεραν και μειωμένες ικανότητες κατόπτευσης. Αρχικά το αεροσκάφος ήταν οπλισμένο μόνο με τα δύο εσωτερικά πυροβόλα των 30 χιλιοστών, όμως το 1976 άρχισε να χρησιμοποιείται ο πύραυλος μέσου βεληνεκούς R530. Ένα χρόνο αργότερα ακολούθησε ο R550 Magic. Την ίδια περίοδο στο οπλοστάσιο του F1 προστέθηκε και ο Αμερικανικός AIM-9 Sidewinder, μετά από την απαίτηση της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας να ενσωματωθεί ο Sidewinder στο οπλοστάσιο των δικών της Mirage F1CG. Τα 79 αεροσκάφη που παραδόθηκαν την περίοδο από τον Μάρτιο του 1977 μέχρι τον Δεκέμβριο του 1983 χαρακτηρίστηκαν Mirage F1C-200 και έφεραν προβολό εναέριου ανεφοδιασμού, ο οποίος απαιτούσε επιμήκυνση της ατράκτου κατά 7 εκατοστά. Το Mirage F1 υπηρέτησε ως το κύριο αναχαιτιστικό της Γαλλικής Αεροπορίας μέχρι την είσοδο σε υπηρεσία του Dassault Mirage 2000

Μελέτες στο ΓΕΑ για την αντιμετώπιση των τουρκικών F-35...

Κινητικότητα για πρώτη φορά εδώ και δυόμιση χρόνια τουλάχιστον, παρουσιάζεται στο ΓΕΑ στο θέμα της αντιμετώπισης του stealth μαχητικού F-35, του οποίου δύο μονάδες θα παραληφθούν από την τουρκική Αεροπορία (ΤΗΚ) εντός του 2015 και μέχρι τα μέσα του 2017 υπολογίζεται ότι θα είναι έτοιμη επιχειρησιακά τουλάχιστον μία Μοίρα. Κινητικότητα η οποία εντοπίζεται σε δύο τομείς: Πρώτον σε ότι αφορά την ένταξη νέου ή «νέου» - με την έννοια του μεταχειρισμένου μαχητικού αεροσκάφους στην δύναμη της Π.Α. και δεύτερον την αναβάθμιση του υπάρχοντος δικτύου επίγειας αεράμυνας.

Κοινή πεποίθηση όλων των επιτελών του ΓΕΑ είναι ότι το νυν δίκτυο αεράμυνας, είναι απόλυτα ανεπαρκές για να αντιμετωπίσει το F-35. Σε ότι αγορά τα επίγεια όπλα, μόνο για τα Tor-M1 του εκφράζεται η άποψη ότι μπορούν υπό κάποιες συνθήκες να εντοπίσουν και αν συνεχεία να αντιμετωπίσουν τα F-35 και πιθανόν τα S-300PMU1 όταν ολοκληρωθεί η αναβάθμισή τους.

Δεν είναι τυχαίο ότι πρόκειται για ρωσικά συστήματα καθώς οι αισθητήρες τους εκπέμπουν σε μήκη κύματος που επιτρέπουν, πάντα υπό συνθήκες που δεν είναι βέβαιο ότι θα υπάρξουν, τα F-35. Από εκεί και πέρα το πρόβλημα είναι ότι για να αντιμετωπίσεις το αεροσκάφος πρέπει πρώτα να το εντοπίσεις.

Κανένα από τα ραντάρ του νυν επίγειου ελληνικού δικτύου αεράμυνας δεν έχει αυτή την δυνατότητα και για να ολοκληρωθεί η αναβάθμισή τους η απόφαση έπρεπε να είχε ληφθεί … πριν χρόνια! Για να είναι έτοιμο περί το 2015, αφού είναι βέβαιο ότι το πρώτο πεδίο δοκιμών ακόμα και των δύο πρώτων F-35 θα είναι το Αιγαίο. Εκεί θα βρουν τις «μαύρες τρύπες» τις αεράμυνας, εκεί θα αρχίσει ένας εθνικό ψυχολογικός εκβιασμός, εκεί θα παιχθούν πολλά σε ότι αφορά την δυνατότητα της Ελλάδας να διατηρήσει δικαιώματα στο Αιγαίο και στην Α.Μεσόγειο.

Υπάρχουν σκέψεις και προτάσεις στο ΓΕΑ για πολυστατικά ραντάρ, ξεσκονίζονται μελέτες του παρελθόντος (τώρα είναι γνωστά πολύ περισσότερα στοιχεία γύρω από το αεροσκάφος), υπάρχουν νέα σχέδια για δικτύωση των αισθητήρων κατά τέτοιο τρόπο που να μειώνεται η δυνατότητα αθόρυβης διείσδυσης του αεροσκάφους κλπ.

Το δύσκολο στην περίπτωσή του F-35 είναι ότι πρόκειται για ένα καθαρά επιθετικό όπλο, ένα όπλο «πρώτου πλήγματος» το οποίο δεν προορίζεται να κάνει την «βρώμικη» καθημερινή «λάντζα» στο Αιγαίο, αλλά το οποίο έχει ως σχεδόν αποκλειστικά κύρια αποστολή του να διεισδύσει νύχτα, να καταστρέψει και να επιστρέψει στην βάση του χωρίς απώλειες ει δυνατόν.

Με αυτή την έννοια ούτε η προμήθεια F-35 από την Ελλάδα θα έλυνε από μόνη της το πρόβλημα, γιατί το αεροσκάφος δεν προορίζεται για αντιμετώπιση π.χ. 1:1, αλλά για ειδικό ρόλο κρούσης και πρώτου αιφνιδιαστικού πλήγματος. Άρα η λύση που πρέπει να βρεθεί για την αντιμετώπισή του, με δεδομένες και τις αξεπέραστες οικονομικές δυσχέρειες που έχει επιβάλει η πολιτική ηγεσία στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας, πρέπει να είναι σύνθετη.

Πρέπει να έχουμε και την δυνατότητα πρώτα απ’όλα να το εντοπίσουμε, έπειτα να το καταρρίψουμε και εν τέλει να απαντήσουμε με τον ίδιο τρόπο. Δηλαδή το περιεχόμενο της λέξης «αποτροπή» αλλάζει δραματικά. Και αν η λύση σε ότι αφορά τον εντοπισμό του και την έγκαιρη προειδοποίηση είναι πολύ δύσκολη και πάντα θα έχει το στοιχείο της αβεβαιότητας, το στοιχείο της κατάρριψης από το έδαφος έχει και αυτό πολλές ιδιαιτερότητες.

Επαναλαμβάνουμε: Σε «πολιτικό» επίπεδο, δεδομένης της ειδικής αποστολής του αεροσκάφους τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα.

Από εκεί και πέρα σε ότι αφορά το Νέο Μαχητικό Αεροσκάφος. Βάσει του ΕΜΠΑΕ είναι διαθέσιμα περί τα 2,5 δις. ευρώ. Με αυτά, αν λάβουμε υπ’όψιν τις τιμές αγοραπωλησιών 4ης και 5ης γενιάς μαχητικών (με εξαίρεση τα ρωσικά μαχητικά),αγοράζουμε το πολύ … 17-20 νέα μαχητικά αεροσκάφη.

Το χαμηλότερου κόστους 4ης++ γενιάς δυτικό μαχητικό είναι το F-15 Silent Eagle με κόστος περί τα 115 εκατ. δολάρια η μονάδα. Ακολουθεί το ίδιο το F-35 (το μοναδικό καθαρά 5ης γενιάς) με 120 εκατ. δολάρια και μετά τα ευρωπαϊκά με κόστη 30% υψηλότερα από 120 εκατ. ευρώ και πάνω.

Υπάρχει και η λύση του F/A-18IR (του λεγόμενου και Silent Hornet) με κόστος περί τα 80-90 εκατ. δολάρια, αλλά συγκριτικά υπερέχει το «ομόσταυλο» Silent Eagle της Boeing για πολλούς και διάφορους λόγους. Υπάρχει και η πρόταση των μεταχειρισμένων F-15C/D, η οποία αναλύεται στην ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ που κυκλοφορεί την ερχόμενη Δευτέρα 16/01.

Nα σημειώσουμε ότι για το σύνολο των παραπάνω αεροσκαφών θα απαιτηθούν πλην των μεταχειρισμένων, θα απαιτηθούν επιπλέον κόστη «προσαρμογής», όπλων κλπ, της τάξεως των 20-30 εκατ. ευρώ ανά μονάδα τουλάχιστον!

Με τον ελάχιστο αριθμό των 30 μαχητικών να ξεκινήσουν να παραλαμβάνονται το 2018 το αργότερο το κόστος για καμία από τις παραπάνω λύσεις δεν θα είναι μικρότερο των 3,5 δισ. δολαρίων με τα ευρωπαϊκά να φτάνουν και τα 5 δισ. ευρώ. Άρα οι λύσεις είναι δύο: Είτε μεταχειρισμένα, αλλά ικανά να κάνουν την ζημιά, είτε νέα, αλλά με χρηματοδοτικό πρόγραμμα τέτοιο που δεν θα επιβαρύνει την χώρα για μια πενταετία τουλάχιστον μετά την έναρξη παραλαβής τους. Λύσεις υπάρχουν. Λύσεις δεν θα υπάρχουν αν η Φυλή αποχωρήσει ηττημένη από το Αιγαίο…

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr