Dassault Mirage

To δελταπτέρυγο Mirage 2000 (Αντικατοπτρισμος ή Φατα Μοργκάνα) είναι το βασικό μαχητικό αεροσκάφος της Γαλλικής Πολεμικής Αεροπορίας που χρησιμοποιείται για αναχαίτιση και αποστολές κρούσης. Τα πρώτα αεροσκάφη παραδόθηκαν το Μάρτιο του 1976 και ενώ το σχήμα τους μοιάζει εξωτερικά με τα Mirage III/5 και 50, πρόκειται για ένα εντελώς νέο αεροσκάφος με εξελιγμένα συστήματα αναχαιτίσεως. Τα φτερά έχουν το σχήμα χαμηλά τοποθετημένων Δέλτα με κομμένες άκρες και η άτρακτος έχει το σχήμα σωλήνα με οξεία μύτη και καλύπτρα θέσεως πιλότου σε μορφή φυσαλίδας. Το Mirage 2000, που εξειδικεύτηκε από την αρχή στις αναχαιτίσεις παντός καιρού, είναι ένα από τα πιο ικανά μαχητικά στον κόσμο με υψηλή ευελιξία στις αερομαχίες με εχθρικά αεροσκάφη. Στο δευτερεύοντα ρόλο του για προσβολές στόχων εδάφους, το Mirage 2000 φέρει πύραυλους, ρουκέτες και βλήματα κατευθυνόμενα από λέιζερ. Υπάρχει και το διθέσιο μοντέλο του αεροσκάφους, το 2000N (διείσδυσης), το οποίο διαθέτει δυνατότητα εκτοξεύσεως πυρηνικών όπλων μακράς άφεσης.

Το Mirage 2000 προήλθε από δύο προηγούμενα project στα οποία συμμετείχε η Dassault: Το "Anglo-French Variable Geometry (AFVG)" (Αγγλο-Γαλλικό Μεταβλητής Γεωμετρίας) και το μεταγενέστερο "Avion de Combat Futur" (Μελλοντικό Μαχητικό Αεροσκάφος). Και τα δύο δεν φάνηκαν ιδιαίτερα επικερδή για την εταιρία εξ'αρχής, όμως της έδωσαν την απαιτούμενη τεχνογνωσία και ιδέες για ένα δικό της μαχητικό 3ης γενιάς. Με το αρκετά παλαιότερο Mirage F.1 να χάνει τους διαγωνισμούς για την αντικατάσταση των F-104G Starfighter των αεροποριών της Ολλανδίας, Βελγίου, Νορβηγίας και Δανίας από το F-16, η ανάγκη για ένα νέο αεροσκάφος ήταν επιτακτική.

Έτσι, βασιζόμενοι στο Mirage III, οι μηχανικοί κατάφεραν να ετοιμάσουν τα πρωτότυπα, τα οποία πέταξαν το 1978. Τα πρώτα αεροσκάφη μπήκαν σε ενεργό υπηρεσία με την Γαλλική Πολεμική Αεροπορία το 1984, με το μοντέλο Mirage 2000C. Στην συνέχεια, το 1986, η Αίγυπτος αγόρασε 20 M2000 ακολουθούμενη από συνεχείς παραγγελίες της Ινδίας για συνολικά 49 Mirage και άλλα 10 το 2004. Επόμενος πελάτης ήταν το Περού, με 10 μοντέλα και το 1985, η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία παρήγγειλε τα πρώτα Mirage 2000E με πολλές αλλαγές ειδικά για τις ανάγκες της. Τέλος, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα αγόρασαν 20 τέτοια αεροσκάφη σχεδόν ταυτόχρονα με την χώρα μας και η Βραζιλία απέκτησε μεταχειρισμένα γαλλικά αεροσκάφη το 2005.

Η Dassault επίσης παρήγαγε και τους τύπους M2000D (συμβατικού βομβαρδισμού) και M2000N (πυρηνικού βομβαρδισμού), οι οποίοι επίσης είχαν σημαντικές αλλαγές συγκριτικά με το M2000C. Καθώς ο βασικός ανταγωνιστής, το F-16 αναπτυσσόταν, στις αρχές της δεκαετίας του 90 αποφασίστηκε η προσφορά αναβαθμιστικού πακέτου με την ονομασία -5 και τα αεροσκάφη που θα την έφεραν θα αναβαθμίζονταν σε Mirage 2000-5. Το πακέτο επεκτάθηκε από την ίδια την Dassault λίγο αργότερα στο πακέτο -9 ή -5 Mk2.

Μαζί με το Mirage 2000, η Dassault προετοίμαζε και ένα "υπερ-μαχητικό", στα στάνταρ του F-15 Eagle με την ονομασία Mirage 4000. Παρ'ολα αυτά, το μαχητικό δεν προσέλκυσε ιδιαίτερο ενδιαφέρον, αλλά αποτέλεσε τη βάση για το επόμενο project της εταιρίας το Rafale.

Dassault Rafale

Το Rafale είναι δικινητήριο μαχητικό πολλαπλού ρόλου. Αυτό σημαίνει πως μπορεί να εκτελεί ταυτόχρονα αποστολές διαφορετικού τύπου, όπως εναέριας υπεροχής, κρούσης, αναγνώρισης κλπ. Φέρει συνδυασμό πτέρυγας τύπου Δέλτα και πτερυγίων ελιγμών , κάτι που του δίνει εξαιρετική ευελιξία και παράλληλα διατηρεί τη σταθερότητα κατά τη διάρκεια της πτήσης. Μπορεί δε να απογειωθεί από μικρούς αεροδιαδρόμους της τάξης των 400 μέτρων, όπως επίσης και από αεροπλανοφόρα. Αυτό καθίσταται δυνατό αλλάζοντας περίπου το 20% των μερών του αεροσκάφους με άλλα, υψηλότερης αντοχής, στο Rafale M. Τα βασικά χαρακτηριστικά του Rafale ακολουθούν την πεπατημένη για τα σύγχρονα μαχητικά. Καθοδηγούμενο από ένα σύστημα ελέγχου το οποίο χρησιμοποιεί την τεχνολογία fly-by-wire τριών ψηφιακών διαύλων και ενός αναλογικού, επιτρέπεται στο αεροσκάφος να είναι αεροδυναμικά ασταθές για να πετυχαίνει τη μέγιστη δυνατή ελιξιμότητα. Τα όρια επιταχύνσεων του αεροσκάφους είναι +9g/-3.2g.Αν και χωρις καθαρές βλέψεις να χαρακτηριστεί stealth, το Rafale έχει σχεδιαστεί από απόψεως σχήματος και υλικών κατασκευής ώστε να έχει όσο το δυνατόν χαμηλότερο ίχνος ραντάρ. Τμήμα της σχεδίασης αυτής αποτελέι το σύστημα αυτοπροστασίας και ηλεκτρονικού πολέμου. Η κατηγοριοποίηση της τεχνολογίας που χρησιμοποιείται ως άκρως απόρρητη και η άρνηση της Thales να επιτρέψει τη χρήση του σε άλλα αεροσκάφη, έχει προκαλέσει την ανάπτυξη φημολογίας ότι το σύστημα χρησιμοποιεί τεχνολογία ενεργής ακύρωσης για να εξουδετερώνει τα εισερχόμενα σήματα ραντάρ.

Σε συνέχεια του ηλεκτρονικού του εξοπλισμού, τo αεροσκάφος φέρει το ραντάρ RBE2 της Thales, το οποίο είναι ικανό να ιχνηλατεί ταυτόχρονα πολλαπλούς στόχους στον αέρα. Παράλληλα μπορεί να δημιουργεί τρισδιάστατους χάρτες εδάφους για πλοήγηση ή στοχοποίηση σε πραγματικό χρόνο. Επίσης, εάν απαιτείται από την αποστολή, το Rafale έχει την ικανότητα να ιχνηλατήσει ένα στόχο και να εξαπολύσει πύραυλο αέρος-αέρος χωρίς να χρειαστεί να αποκαλύψει τη θέση του, χάρη στο σύστημα OSF της Thales. Το συγκεκριμένο σύστημα είναι πλήρως ενσωματωμένο στο αεροσκάφος και λειτουργεί με τεχνολογία υπέρυθρης ακτινοβολίας.

Για την διαχείριση των συστημάτων του, το Rafale χρησιμοποιεί ένα πλήρως "γυάλινο πιλοτήριο", με τρις οθόνες πολλαπλών λειτουργιών (MFDs), ολογραφικό HUD καθώς και πλευρικό χειριστήριο HOTAS. Παρομοίως με το Eurofighter, υπάρχει η δυνατότητα φωνητικών εντολών (Direct Voice Input).

Για την πρόωσή του το Rafale χρησιμοποιεί δύο στροβιλοπροωθητήρες SCECMA M88-2 με μετάκαυση με συνολική ωθητική δύναμη 150 kN.

Λόγω της πρόσφατης εισαγωγής του σε υπηρεσία με τις γαλλικές ένοπλες δυνάμεις, το Rafale δεν έχει χρησιμοποιηθεί εκτενώς σε πολεμικές επιχειρήσεις, με εξαίρεση κάποιες συνοδείες αεροσκαφών πάνω από το ΑΦΓΑΝΙΣΤΆΝ το 2004, όπου αεροσκάφη της ναυτικής αεροπορίας παρείχαν προστασία σε αεροσκάφη υψηλής επιχειρησιακής αξίας. Επίσης συνδεδεμένες με το τις εκεί επιχειρήσεις είναι κάποιες ρίψεις βομβών ακριβείας που πραγματοποιήθηκαν σε υποστήριξη δυνάμεων εδάφους. Καθώς το αεροσκάφος δεν έχει ακόμα κάποιον συμβατό σκοπευτήρα laser, είναι απαραίτητο οι στόχοι του να φωτίζονται από άλλα αεροσκάφη, όπως το Mirage 2000 ή ακόμα και τα παλαιά Super Eternard, ένα γεγονός το οποίο αποτελεί τροχοπέδη για την περαιτέρω επιχειρησιακή χρήση του τύπου.


Η μόνη απώλεια Rafale εώς το 2008 είναι η πτώση, λόγω ατυχήματος, ενός Rafale C στην κεντρική Γαλλία η οποία είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο του πιλότου.


wikipedia.org

To Rafale πάνω στις γαλλικές Άλπεις